Achttien vragen aan theaterprofessionals voor 2018

Hoe maken we inclusie in 2018 eindelijk tot prioriteit?

Hoe brengen we de verbeelding weer aan de macht binnen culturele organisaties en in de samenleving?

Durven we lef te tonen door ons uit te spreken over prangende kwesties waar we zelf deel van zijn en ondernemingen op te zetten die in alle redelijkheid onmogelijk lijken?

Bieden we reflectie aan de toeschouwer en nemen we zelf de tijd voor contemplatie? 

Hoe kunnen we samenwerking stimuleren, o.a. als het gaat om de realisatie van nieuw repertoire, nieuwe theatergebouwen, promotie, productie en afname van zowel gevorderde als nieuwe makers?

Hebben we geduld, tijd, interesse en openheid genoeg om een echte dialoog aan te gaan met collega’s, makers en publiek?

Kunnen we digitalisering verder en sneller inzetten om publieksservice en publieksbereik te verbeteren?

Streven we eenvoud na of maken we de dingen nodeloos ingewikkeld?

Zijn we zelf geïnspireerd genoeg om anderen te inspireren?

Incorporeren we nieuwe technologische ontwikkelingen voldoende in ons ambacht?

Kunnen we content ontwikkelen voor huidige en nieuwe stakeholders met een hoge wow-factor?

Verheffen we gastvrijheid en compassie tot kunst?

Maken we voldoende gebruik van de kracht van de community door van elkaar te leren, elkaar te helpen in onze ontwikkeling en aandacht voor elkaar te hebben op basis van gelijkwaardigheid?

Doen we aan publiekswerking naast publiekswerving?

Blijven we internationaal werken om blikvernauwing tegen te gaan of keren we ons naar binnen?

Tonen we voldoende leiderschap door middel van creatief altruïsme?

Kunnen we de Lean management filosofie toepassen en aansluiten bij de circulaire economie teneinde verspilling van o.a. tijd, talent, energie en middelen uit te bannen?

Geven we zelf het goede voorbeeld als het om fair practice gaat?

 

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: